فرهنگ و هنر

توجه به «جایگاه پدر خانواده» در سیره تربیتی حضرت زهرا (س)

گیلونا/ قزوین یکی از روانشناسان گفت: در سیره تربیتی حضرت زهرا(س) نکته ظریفی وجود دارد و آن توجه به مقام پدر است و حتی در لالایی هایشان می گوید اشبه ابک یا حسن; پسرم حسن، مثل پدرت باش.

فاطمه عبادی در گفت وگو با گیلونا، اظهار کرد: اصلی ترین نکته ای که در سیره تربیتی حضرت زهرا(س) می بینیم، بحث حفاظت از آن حضرت است; وقتی آدم ولی است، از راه زندگی که حالا می تواند راه سیاسی باشد، راه فکری جامعه و همچنین خانواده باشد، منحرف نمی شود. در محیط خانه پدر حافظ خانواده است: وقتی زن مسلمان نتواند به عنوان نگهبان عمل کند و از شوهر خود اطاعت نکند، موقعیت پدر مخدوش می شود و در نتیجه فرزندان در روند تربیتی و الگوسازی دچار مشکل می شوند.

وی ادامه داد: ریشه سبک زندگی حضرت زهرا(س) پاسداری از حضرت زهرا(س) است و اگر پاسداری از ایشان را یاد بگیریم در مسیر دینی و اجتماعی مزاحمتی نخواهیم داشت.

این روانشناس و کارشناس مذهبی تصریح کرد: بعد دیگری که در سیره حضرت زهرا(س) می بینیم روش تربیت و انجام تکالیف است. حضرت زهرا (س) وظیفه خود را تشخیص داد و به آن عمل کرد. گاهی این وظیفه خانه نشینی و ایفای نقش مادر و فراهم آوردن بستری آرامش بخش برای اعضای خانواده و گاهی حضور اجتماعی است. حتی در جنگ خندق پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از زنانی مانند حضرت زهرا (س) برای امنیت شهر استفاده کردند تا در غیاب مردان شهر مورد هجوم قرار نگیرد و منافقان داخلی باعث ویرانی نشوند. شهر

وی بیان کرد: حضرت زهرا(س) حضور اجتماعی داشتند و در منزل کلاس هایی مانند کامنت و جمله می گذاشتند و علاوه بر حضور اجتماعی وظیفه اصلی تربیت فرزندان را به خوبی انجام می دادند. حضرت زهرا (س) فرزندان خود را همراهی و بازی می کرد.

عبادی تصریح کرد: در سیره تربیتی حضرت نکته ظریفی وجود دارد و آن توجه به مقام پدر است که لالایی های ایشان چنین است: پسرم حسن مثل پدرت باش، حضرت در لالایی ها نیز به نکات تربیتی توجه دارند. پدر به خوبی جایگاه پدر را تقویت می کند و این به فرزندان کمک می کند تا مسیر تحصیلی خود را به درستی طی کنند.

وی بیان کرد: حضرت زهرا(س) علاوه بر ولایت، به همسر خود محبت زیادی داشتند و در گفتگو با حضرت علی(ع) از ادبیات بسیار زیبایی استفاده می کردند. وقتی حضرت زهرا سلام الله علیها در بستر بود که عده ای به عیادت حضرت آمدند، حضرت علی (علیه السلام) از حضرت زهرا (س) اجازه خواست و حضرت زهرا (س) نفرمودند که من دختر پیامبر و خیرین هستم و من و مادر سادات هرگز این القاب را ندادیم، او را به تنهایی بزرگ نکردند، به امام علی (ع) گفتند علی جان خانه تو خانه توست و من زهرا کنیز تو هستم. حضرت زهرا(س) با وجود اینکه دختر پیامبر(ص) بود، خود را در محضر شوهرش مطیع می دانست.

این مشاور تصریح کرد: می بینیم که حضرت زهرا(س) از موضع خضوع با حضرت علی(ع) صحبت می کند و حتی اختیار ملاقات خود را به علی(ع) می سپارد; از طرفی بعد از غیبت پیامبر اکرم(ص) شایعاتی مبنی بر بیعت به گوش می رسد که حضرت زهرا(س) می فرماید لعنت شما را می کنم که وقتی حضرت علی(ع) از مسجد برگشتند به زهرا گفتند زمینت را لعن نکن. پایین آمد؛ وقتی پیام امیرالمؤمنین(ع) به حضرت زهرا(س) می رسد، حضرت زهرا(س) به مسجد نمی رود و می ایستد و اطاعت می کند. درد داشتی و اگر درد داشتی، درد داشتی. علی جان جانم فدای جان تو و جان و روح من سپر جان توست. اااالحسن! من همیشه با تو خواهم بود؛ “اگر تو در نیکی زندگی کنی، من با تو زندگی می کنم و اگر در تنگنا باشی، باز هم با تو خواهم بود.”

وی افزود: این عبارات در زبان عربی نهایت احساسات یک زن است و ما هرگز نمی‌توانیم «نفسی‌النفس‌الوقع» را تفسیر کنیم، زیرا بار معنایی او در ادبیات عرب متفاوت است؛ می‌گویند پیامبر در کنار او بوده است. و این برترین عشق همراه با اطاعت است.

عبادی خاطرنشان کرد: حضرت زهرا(س) نیز به جایگاه امام علی(ع) به عنوان اهل بیت توجه دارد و آن را حفظ می کند; حضرت زهرا علیهاالسلام می توانست وارد مسجد شود و مردم را لعن و نفرین کند، اما به گفته امام علی علیه السلام از شوهرش اطاعت کردند و در کوچه توقف کردند.

این کارشناس مذهبی گفت: کسانی که می خواهند با سبک زندگی حضرت زهرا(س) آشنا شوند می توانند کتاب حیدر که رمانی از امام علی(ع) است که از لحظه نامزدی و ازدواج تا شهادت می گذرد را مطالعه کنند. این کتاب زیبا به رابطه زناشویی این دو بزرگوار اشاره دارد.

انتهای پیام/