فرهنگ و هنر

پرواز پروانه‌ها تا ثریا – گیلونا

گیلونا/لرستان مادر جان، کلاهت را فراموش نکن، شالت را ببند، سرما نخوری، علی، تمام کتاب هایت را داری! مراقب باش عزیزم هوا خیلی سرده…

مواظب باش مریض نشو به درس و زحمتت توجه کن یادت نره یه لقمه نان و پنیر کنار کیفت گذاشتم. تا اینکه دوباره همدیگر را ببینیم.

کلمه «خدا حفظش کن» آخرین سلام مادر به فرزندش بود، روزی که بسیاری از مادران بروجردی آن را به خوبی به یاد می آورند و 30 آذر هر سال ثانیه به ثانیه و هر لحظه. حادثه دلخراش بمباران بعثی های بی خدا بر سرشان می افتد.

مادرانی که با هزار امید و آرزو دلشان را به مدرسه فرستادند و چه آرزوهایی برای فرزندانشان داشتند که ناگهان به تلی از خاکستر تبدیل شدند.

30 آذر 65 روزی است که هرگز از خاطره مردم بروجرد پاک نشده و پاک نخواهد شد، اینجا مکتب امام حسن مجتبی (ع) ساعت 12:45 است که صدای مهیب آژیر خطر با موضوع “توجه! توجه! سیگنالی که در حال حاضر می شنوید یک هشدار قرمز یا وضعیت است و معنای آن این است که حمله هوایی انجام می شود، محل کار خود را ترک کنید و به پناهگاه بروید!

گوش بچه های مکتب امام حسن (ع) این صدا را می دانست و بارها صدای گوینده این آژیر را شنیده بودند و می دانستند که پس از این صدا، بسیاری از همشهریانشان کشته خواهند شد.

اما افسوس که نمی دانستند امروز نامشان به قید قرعه کشیده شده و پیکر پاک و کوچکشان مانند دیگر فرزندان سرزمینشان غرق در خون خواهد شد.

هنوز صدای آژیر قطع نشده بود که دو موشک هوایی مقابل مدرسه به زمین اصابت کرد.

آسمان زلال مدرسه در دود غلیظ و گرد و غبار گم شد، کیسه ای از آسمان آن طرف افتاد، پایی بی کفش، دستی بی کتاب و گوشه ای از حیاط، دفتری باز و آغشته به خون بود. که باد صفحاتش را نوازش می کرد.

عده ای زیر آوار مدفون شدند و عده ای مجروح شدند و ناله های آرامی از دهان کوچکشان به خون می آمد.
سکوت مرگبار مدرسه را فرا گرفته بود، هیاهو و کینه ای بیشتر از این پروانه ها نبود.

چیزی نگذشته بود که والدین وحشت زده و لرزان به مدرسه رسیدند، قبر بزرگی کنده شده بود، برخی از آنها با هزار سختی به فرزندان بی جان خود رسیدند. عده ای لاشخور برای یافتن نشانه ای از جگرشان خاک ها را کنار می زدند و برخی از پدران و مادران متحیرانه زیر آوار به خاک خیره می شدند و به تالار طالقانی می بردند.

آری اینجا محل عروج 68 کودک بی گناهی است که محله رودکی را با خون خود معطر کردند و امروز هر رهگذری آن صحنه های دلخراش آن روز را در ذهن خود زنده می کند…

پیکر شهدا دور تالار طالقانی صف آرایی کرده اند

امروز 29 آذرماه همزمان با سالروز شهادت 68 دانش آموز، محمدرضا شماعی خبرنگار و خبرنگار که گزارشگر این حادثه در روز حادثه بود در گفت و گو با گیلونا گفت: در روز موشک. باران، در فرمانداری بروجرد بودیم و از ساعت 12:15 تا 12:15 ابتدا وضعیت قرمز اعلام شد و سپس قبل از ساعت 13 شب، موشک های دشمن به شهر بروجرد اصابت کرد.

وی تصریح کرد: برای یافتن محل اصابت موشک ابتدا به میدان قیام و سپس به میدان صفا رفتیم و در پی دود ناشی از بارش موشک و با توجه به احتمال اصابت به اداره برق شهرستان در بزرگراه طالقانی، به راهمان ادامه دادیم

این شاهد عینی حادثه خاطرنشان کرد: پس از مشاهده عدم اصابت موشک به محل شرکت توزیع برق، احتمال اصابت موشک به منطقه ابراهیم آره در ذهن قوت گرفت.

شماعی افزود: تعدادی از اعضای خانواده که منزلشان پشت مدرسه بود بر اثر اصابت موشک شهید یا مجروح شدند.

وی گفت: پس از آن برای اطلاع از تعداد شهدا و مجروحان به بیمارستان بروجرد رفتیم و در همان شب این جنایت بی سابقه و هولناک رخ داد، پیکر شهدا به سالن طالقانی منتقل و سپس به شهدا منتقل شدند. ‘بهشت.

این خبرنگار ادامه داد: پیکرهای شهدا در سالن صف کشیده بودند و سعی کردم عکس های خاطره انگیزی از جنایات صدام در این شهر ثبت کنم.

شماعی تصریح کرد: پس از عملیات گسترده رزمندگان در جبهه های جنگ که دشمن را در هم کوبیده و صدام و حامیانش را به مرز جنون رسانده بود، حملات موشکی به شهرها آغاز شد و کودکان مظلوم به شهادت رسیدند و آنها خون پر از خون شدند. در اوج معصومیت، تراژدی هایی آفریدند که برای همیشه در حافظه تاریخ ثبت می شود و فراموش نمی شود.

دانش آموزان به ناحق شهید شدند

محمود روزبهانی مدیر سابق مدرسه امام حسن مجتبی(ع) بروجرد نیز گفت: لحظاتی قبل از این حادثه وقتی وارد مدرسه شدم دانش آموزان از ترس وارد شدن بعد از مدیر مدرسه با دویدن قصد داشتند خود را به مدرسه برسانند.

وی گفت: دانش آموزان مدرسه در حال آماده شدن برای خواندن سرود برای دانش آموزان به مناسبت پیروزی رزمندگان در کربلای 5 بودند که در همان لحظه انفجاری رخ داد و همه چیز برای لحظاتی در تاریکی فرو رفت و پس از آن من دارم چشمانم را باز کردم، صحنه هایی را دیدم که دیده ام که هنوز در خاطرم مانده است.

روزبهانی افزود: در هر قسمت از مدرسه دانش آموزانی بودند که بی جان روی زمین افتادند، دانش آموزانی که شاید هیچ اطلاعی از جنگ نداشتند اما به ناحق شهید شدند.

مدیر سابق مدرسه امام حسن مجتبی علیه السلام بروجرد گفت: با همه سختی ها به درب مدرسه رسیدم و در را باز کردم تا دانش آموزانی که از این آخرالزمان جان سالم به در برده بودند به خانه بروند. روی زمین افتادم و متوجه چیزی نشدم تا اینکه چشمانم را باز کردم و متوجه شدم که در بیمارستان تحت درمان هستم.

شهادت این دانش آموزان گواه حقانیت مظلومیت جمهوری اسلامی ایران است و باید این مهم نامه و زندگینامه آنها به زبان های مختلف دنیا چاپ و منتشر شود، این روز به عنوان روز بروجرد ثبت شود. یک رویداد بین المللی زیرا در جهان نادر است.

انتهای پیام