فرهنگ و هنر

پرویز تناولی: هنوز هم زندگی در ایران را ترجیح می دهم

پرویز تناولی، مجسمه ساز پیشکسوت و شناخته شده در عرصه مجسمه سازی، با وجود حضور اخیرش در کشوری دیگر همچنان اصرار دارد که زندگی در ایران را ترجیح می دهد. آثار او در ایران در طول سال‌ها بارها به سرقت رفته یا از بین رفته‌اند، با این حال تناولی می‌گوید که به قصد اصلی خود برای بازگرداندن بهترین آثار منتخب خود به موزه‌های مستقل کشور وفادار است.

خبرنگار هنرهای تجسمی گیلونا از فروش “شاعر نشسته” در پانزدهمین حراج تهران به قیمت 14 میلیارد و 600 میلیون تومان و از ثبت عنوان گران قیمت ترین اثر در این حراج، چندین بار سعی کرده است تا با پرویز تناولی اقامت این هنرمند در کانادا این ارتباط را سخت کرد. امروز اما پسر مجسمه ساز – مجسمه تناولی – که مدیریت موزه او را نیز بر عهده دارد، واسطه این گفتگو شده است.

آیا عنوان گران ترین هنرمند زنده ممکن بود؟

پس از قیمت اعلام شده برای فروش «شاعر نشسته» در پانزدهمین دوره حراج تهران، انتقادهایی در فضای مجازی و رسانه ها درباره این حراج و به طور کلی قیمت اثر مطرح شده است. برخی در توییتر و اینستاگرام با توجه به اینکه هنرمند این اثر هنوز زنده است و توانایی خلق اثر را دارد، قیمت آن را غیرمنطقی دانسته اند.

تناولی در پاسخ به خبرنگار گیلونا گفت: اولاً چرا یکی دیگر بسازم؟ اثر تک نسخه است و تک نسخه خواهد ماند. دوم اینکه من هیچ رقابتی با خودم ندارم. یک کار را 10 هزار تومان فروختم و یک شغل را 15 میلیارد تومان. قیمت آثار هنری یک هنرمند یکسان نیست و هر اثر بسته به شکل، فرم، سن و … قیمت متفاوتی دارد.

وی همچنین در پاسخ به این سوال که آیا انتظار داشت گران ترین اثر حراج پانزدهم به عنوان یک هنرمند زنده تقدیم شود؟ او یادآور می شود: «باید بگویم این اولین بار نیست که کار من به عنوان گران ترین اثر در یک حراجی نشان داده می شود. اگر به حراج های گذشته نگاه کنید، زودتر با چنین عناوینی مواجه می شوید».

پرویز تناولی: هنوز هم ترجیح می دهم در ایران زندگی کنم
پرویز تناولی جنب مجسمه شماره

تناولی چه زمانی به ایران بازمی گردد؟

پرویز تناولی پس از انتشار خبر ممنوع الخروجی وی و سپس رفع مشکل مدتی است که در کانادا به سر می برد. او درباره کاری که در حال حاضر انجام می دهد می گوید: «در حال حاضر مشغول ویرایش برخی از کتاب هایی هستم که سال ها پیش مطالعه کرده ام. امیدوارم به زودی تعدادی را منتشر کنم. چندین نمایشگاه بزرگ هم در کشورهای مختلف دارم و باید نظارت کنم.»

برنامه ای هم برای بازگشت به تهران دارم؛ اما نمایشگاه و کتاب در اولویت است.

شهرداری متولی خوبی برای کارهای تناولی بود؟

ماجرای سرقت، مفقود شدن و انهدام مجسمه های تناولی در سطح شهر پیچید و اخیرا ربوده شدن یکی از مجسمه های این هنرمند در پارک شفق تهران خبرساز شد. تناولی در چندین مصاحبه مسئولان وقت شهرداری را متولی خوبی برای کارهای خود نمی دانست. وی گفت: بیش از 80 درصد از کارهای انجام شده توسط شهرداری آسیب دیده و دو مورد از آنها به طور کامل تخریب شده و دیگر در دسترس نیست. مهم ترین دلیل آن ناآشنایی شهرداری با موزه است. شهرداری ها در همه جا موزه ایجاد می کنند، اما آنها را در اختیار هنرمندان و کارشناسان قرار می دهند. متاسفانه در مورد کار من اینطور نبوده است.»

طبق قرارداد، خانه من موزه شد، اما چند ماه بعد از شهردار شدن آقای احمدی نژاد و بی علاقگی ایشان به هنر، همه چیز تغییر کرد و شهردار به زور تمام آثار را از خانه من خارج کرد و به انبارهایش منتقل کرد. متأسفانه در تفسیر قرارداد اشتباهاتی وجود داشت که شهرداری آثار را «خریداری» اعلام کرد؛ «ولی ودیعه پرداختی شهرداری برای انجام کار کافی نبود و انتقال آثارم منوط به نمایش آنها در منزل من شد. -موزه”.

تناولی در عین حال تاکید کرد: به هر حال قصد من تغییر نکرده است. همچنان حاضرم 58 اثری را که به عنوان بهترین آثارم انتخاب شده اند و طبق توافق اولیه و طبق توافق اولیه به شهرداری امانت داده شده اند، برگردانم.

پرویز تناولی: هنوز هم ترجیح می دهم در ایران زندگی کنم
مجموعه فرش دستباف اهدایی پرویز تناولی به وزارت میراث فرهنگی


نظر خالق «شاعر نشسته» در مورد حراج آثار هنری چیست؟

برخی از حراج‌های هنری، حتی معروف‌ترین حراج‌ها، مانند کریستیز و ساتبی، همیشه مشکوک مالی دارند. در ایران نیز عده ای این انتقادات را مشمول حراج تهران می دانند و اساسا به دلیل نظام اقتصادی ایران این اتفاق را رد می کنند. تناولی از سوی دیگر درباره حراج آثار هنری و فروش آثار از این طریق معتقد است: حراج، گالری و مجموعه داران رگ های اقتصاد هنر هستند و بر سرنوشت هنرمندان تأثیر می گذارند و امروز سرنوشت هنرمندان را رقم می زند. البته نه به این راحتی؛ «بلکه دنبال گذرهایی که هنرمندان می گذرانند و توجهی که گالری ها و مجموعه داران به آثارشان می کنند».

تناولی نیز زندگی در سکوت و دوردست را اینگونه توصیف می کند: «راستش من زندگی در ایران را به جای دیگر ترجیح می دهم؛ اما با شرایطی که برایم پیش آمد، مجبور شدم دو سه سالی به آنجا بروم. آیا اجازه نداشتم آثارم را به نمایش بگذارم یا حتی ایران را برای نمایش در خارج از کشور ترک کنم، بنابراین تنها راه خروج از ایران را دیدم، اما نه برای همیشه. علاوه بر سمینارها و کارهای تحقیقاتی، بسیاری از دانشجویان را نیز تدریس و ارزیابی کردم.»

پرویز تناولی: هنوز هم ترجیح می دهم در ایران زندگی کنم
«شاعر نشسته» اثر پرویز تناولی در حراج پانزدهم تهران

انتهای پیام/