فرهنگ و هنر

چرا برای زن از واژه «جنس دوم» استفاده می‌کنیم؟

چرا از این کلمه استفاده می کنیم

سمیرا آزادنام هنرمند نمایشگاه «نیم» است. این نمایشگاه که حاصل دغدغه های زنانه این هنرمند محسوب می شود، این روزها در ادامه نمایشگاه قبلی وی در خانه هنرمندان ادامه دارد.

به گزارش گیلونا، سمیرا آزادنام که نمایشگاه تاسیساتی او با عنوان “نیم” در گالری پاییزی خانه این هنرمند ایرانی برپا شده است، توضیح داد: این نمایشگاه در ادامه نمایشگاه قبلی من است اما به طور خاص به دغدغه های زنان می پردازد. نگرانی هایی که بدیهی است دغدغه های من و به دلیل شخصیت متفاوت افراد و تجربیات زندگی ممکن است شامل حال همه افراد نباشد، اما همه ما خانم ها ناآگاهانه درگیر این دغدغه ها بوده ایم.
وی افزود: مثل این است که ما یک مدل از پیش طراحی شده داریم و همه را یکسان کپی می کنیم، در دوره های مختلف یکسان بوده است و محل تولد ما در این زمین از این نظر مهم نیست. از ظاهر و فرم بدن به تمام آنچه از ما انتظار دارند؛ گویی مدام به ما القابی می دهند که باید در معرض آن باشیم.»

وی با انتقاد از کاربرد واژه جنسیت دوم برای زنان تصریح کرد: در شاهنامه می خوانیم که اولین خانه ها را زنان ساخته اند و این واقعیتی است که امروزه نیز در برخی از جوامع روستایی شاهد آن هستیم. در این جوامع، زنان بسیاری از سخت ترین وظایف را بر عهده دارند و ممکن است کوچکترین قدردانی از آنها نباشد. آیا یک زن یا دختر روستایی غیر از اموری که به او محول شده، دغدغه، اندیشه و خواسته دیگری ندارد؟ آیا تا به حال خواسته اید یک ورزش را به صورت حرفه ای دنبال کنید؟ بالاخره استعداد این گروه جایی کشف شد؟ پاسخ به این سوالات همیشه برای من جالب بوده است.”
آزادنام درباره المان های استفاده شده در نمایشگاه درباره چیدمان نیم توضیح داد: در نمایشگاه قبلی چاقو دیدیم اما اینجا دو سه تا خالی است، فشاری که باورها و عمدتا جنسیت و زن بودن به ما وارد می کند، منجر به تغییر جهت و برخی می شود. سنت‌های غلط، من به سنت‌های درستی که در همه جای دنیا وجود دارد، اشاره نمی‌کنم، بلکه به قوانین عجیبی اشاره می‌کنم که تعیین می‌کنند یک زن چگونه باید باشد، همه اینها به فشارهای آسیب‌زا تبدیل می‌شوند. این تجربه تبدیل به صفحه‌آرایش نمایشگاه قبلی من شد. که در این نمایشگاه نیز ادامه داده ام».
وی سپس در نمایشگاه آثارش به عنصر «کفش» اشاره کرد و گفت: مدام به ما می گویند اینطوری لباس بپوش و زنانگی یعنی همیشه آنطور آرایش کنی و… اما واقعیت این است که ما فشار زیاد صرف نظر از این همه پوشش، اگر این همه عادات را از ما بگیرند، پس کدام پوشش را انتخاب می کنیم؟
این هنرمند درباره پرداختن به مسائل زنان در آثارش گفت: شاید به این دلیل است که مدام به این فکر می کنم که چرا باید این فشارها وجود داشته باشد و چه نیازی به آن وجود دارد؟ چرا وقتی می‌توانم برای خودم حرف بزنم، باید چیزها را در اولویت قرار دهم تا به عنوان یک زن پذیرفته شوم؟ من فکر می کنم که من خودم تجربه متفاوتی در مورد این مشکل داشته ام و همیشه به دنبال پاسخی برای آن بوده ام. چیزی شبیه خاله بازی که ما در بچگی بازی می کردیم و هیچ تفاوتی نداشت. در آن زمان دوست داشتیم کفش های مادرمان را بپوشیم و حالا نخ هایی که در گوشه این چیدمان می بینید یادآور اتفاقاتی است که شاید همه ما تجربه کرده باشیم.»
وی درباره عروسک‌هایی که در این چیدمان قرار داده شده است، گفت: زنان زیادی را دیده‌ام و می‌بینم که با وجود اینکه بالغ هستند و برخی نوه دارند، اما همچنان به دنبال شیطنت یا بازیگوشی دوران کودکی هستند. اطرافیانشان عروسک دوست دارند و لالایی هایشان را می خوانند. آنها همیشه می خواهند با «مادر بودن» زنانگی خود را نشان دهند. تصمیم می گیرد به عنوان مادر فرزندی به دنیا بیاورد، اما برخی ناخواسته در این شرایط قرار می گیرند و البته با فرزند خود بزرگ می شوند که این یک تحمیل است.»
آزادنام در پایان بازخوردی را که از مخاطبان نمایشگاهش دریافت کرده است، گفت: اگر بخواهم درباره نمایشگاه قبلی صحبت کنم، باید بگویم که من هم تعجب کردم؛ چون خیلی از آقایان و خانم ها را دیده ام که برایشان گریه می کنند. خاطرات و صحبت در مورد این آثار، من هم چیزهایی به یاد آوردم و چیزهایی را شنیدم که از چشمانم پنهان بود، از دهان این مخاطبان، شاید فقط بخشی از این موارد را دیده باشم، اما مخاطبان هرکدام نقطه نظرات خود را داشتند. دیدگاه و تجربه دیدار با این دیدگاه‌های مختلف برای من بسیار شگفت‌انگیز بود.»
نمایشگاه آثار «نیم» همه روزه به جز شنبه از ساعت 15 تا 20 در خانه هنرمندان ایران به نشانی تهران، خیابان طالقانی، خیابان موسوی شمالی (فرست)، ضلع جنوبی باغ هنر دایر است.

انتهای پیام