فرهنگ و هنر

چند روایت از یک عملیات خاص

در عملیات کربلای چهارم، برای اولین بار خط دشمن در شلمچه شکسته شد، اما با وجود شکسته شدن خطوط دشمن، امکان ادامه عملیات وجود نداشت، بنابراین برای حفظ نیرو و طراحی عملیات دیگری، ادامه عملیات ادامه یافت. نبرد رها شد

به گزارش گیلونا، سپاه قصد داشت عملیات کربلای 4 را به زودی پس از عملیات والفجر 8 انجام دهد، اما از آنجایی که سازمان رزم سپاه متکی به نیروهای پیاده بود و 75 روز جنگ در FAW نیاز به بازسازی درایوها را ایجاب می کرد، این عملیات انجام شد. در واقع انجام شد، در زمان مورد نظر در دسترس نبود.

تصرف فاو و راس البیشه که هم مرز ایران با کویت بود و راه زمینی عراق را در شمال خلیج فارس قطع می کرد، می توانست با تصرف ابوالخصیب کامل شود. با این اقدام کل شبه جزیره فاو آزاد می شد، موقعیت ایران در خلیج فارس بیشتر تقویت می شد و بصره از جنوب در خطر سقوط قرار می گرفت.

نامگذاری سال 65 به عنوان سال سرنوشت و تاکید بر اجرای عملیات های مرگبار [۱]نشان دهنده امید مقامات و فرماندهان نظامی کشور به نتایج این عملیات بود.

با شروع عملیات در شامگاه 12 دی 1365 شواهد نشان می داد که دشمن از نقشه عملیات داخلی آگاه بوده و با آمادگی و هوشیاری کامل مهمترین معبر عملیاتی را مسدود کرده است. به این ترتیب دشمن دو طرف گذرگاه آبی باریک ام رصاص را که از آن به عنوان عملیات تنگه یاد می شد، مسدود کرد.

برخی از گزارش های یک عملیات خاص

اما این هوشیاری دشمن که با دریافت اطلاعات ماهواره‌ای و جاسوسی از آمریکا به دست می‌آمد، نتوانست مانع از نفوذ نیروهای مستحکم ارتش عراق شود. آتش گسترده دشمن به نقاط ویژه و حساس اروندرود، سازماندهی غواصان پازل و قایقرانان موج دوم و سوم عملیات را مختل کرده بود. اما غواصان از تنگه عبور کردند و در جزیره بلجانیه فرود آمدند. در سایر محورها با نفوذ خطوط دشمن در جزایر سهیل و ام رصاص، جنگ به سرزمین اصلی کشیده شد.

در این عملیات برای اولین بار خط دشمن در شلمچه شکسته شد، اما با وجود شکسته شدن خطوط دشمن، ادامه عملیات امکان پذیر نبود، بنابراین برای حفظ نیروها و طرح ریزی عملیاتی دیگر، ادامه نبرد. رها شده بود.

اما در این میان نکته قابل تامل رشادت، فداکاری و از خودگذشتگی تعدادی از رزمندگان برای کمک به عقب نشینی برادران بود که صحنه های حماسی و باشکوهی را رقم زد که در سالگرد این عملیات غرور آفرین منتشر می شود:

چگونه بدون کودکان آسیب دیده برگردم؟ [۲]

موسی اسکندری که در عملیات کربلای 4 فرماندهی لشکر 7 ولی عصر(عج) را بر عهده داشت و با توجه به ماهیت کار ستاد می توانست در پشت جبهه بماند و وظایف خود را انجام دهد اما مانند سایر عملیات ها در کنار فرماندهی حاضر شد. رزمندگان در خط مقدم و زمانی که او علت سقط عملیات این بود که دستور عقب نشینی صادر شده بود.

از این رو به یکی از رزمندگان مأموریت داده شد که او را با قایق از جزیره سهیل بازگرداند، اما او چند مجروح و رزمنده را در آن قایق سوار کرد و در مقابل اصرار طرف مقابل برای بازگشت، گفت: چگونه برگردم در حالی که هستم. این بچه های زخمی اینجا؟ آنها افتادند

برخی از گزارش های یک عملیات خاص

موسی اسکندری نیز که مجروح شده بود به همراه سایر مجروحانی که نتوانستند برگردند در جزیره سهیل عراق ماند و به شهادت رسید.

وی هنگام شهادت 28 سال داشت. 28 ساله ای که 14 سال را در مبارزه مداوم گذرانده بود. در سال 1375 پیکر پاک و مطهر این شهید پس از 10 سال کشف و شناسایی شد و با تشییع مردم قدرشناس اهواز در گلزار شهدای بهشت ​​آباد به خاک سپرده شد.

وقتی جنگجوی پل می شوی [۳]

در عملیات کربلای چهارم پس از شکسته شدن خط دشمن، تصمیم بر این شد که پلی بر روی رودخانه خین با اتصال قطعات پل های کوستری به یکدیگر برای عبور نیروهای پیاده احداث شود. مهندس رزمی و یگان دریایی لشکر در زیر آتش دشمن شروع به ساخت پل کردند اما نتوانستند آن را به طور کامل به ساحل متصل کنند.

یکی از کسانی که برای ساخت این پل تلاش زیادی کرد، اکبر خرد پیشه (شیرازی)، روحانی و پاسدار مجاهد یگان دریایی لشکر بود.

برخی از گزارش های یک عملیات خاص

شیرازی تمام تلاشش را کرد اما نتوانست قسمت آخر پل را تمام کند. وقتی دستور بازنشستگی صادر شد، او که قد بلند و تنومند بود، با وجود سرمای اولیه صبح دی ماه، در میان آب ها و مرداب های رودخانه خین بود و در حالی که شانه اش در نبردها به شدت آسیب دیده بود. با یک دست از نقطه اتصال پل عبور کرد و آن را محکم نگه داشت و با دست دیگر یکی از سرریزهای ساحل رودخانه را گرفت و به این ترتیب پل را مسدود کرد تا رزمندگان بتوانند از آن عبور کنند.

در چنین شرایطی هدف ضربه دشمن قرار گرفت، با صورت در گل و لای ساحل افتاد و روح شاهانه اش به پرواز درآمد.

با روشن شدن هوا، چند برادر سعی کردند جسد او را به عقب ببرند، اما گلوله های دشمن مانع شد. در همین راستا این سرباز فداکار پیکر مطهر اسلام در گل و لای رودخانه خین به خاک سپرده شد تا اینکه پس از آزادسازی جزیره بوارین در عملیات کربلای 5، پیکر مطهر به زادگاهش در روستای شهید پرور دی بید فارس منتقل شد. استان و مدفون.

منابع:

[۱]جمعی از نویسندگان، اطلس جنگ ایران و عراق، تهران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی: مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس، چاپ چهارم 1398، صفحه 76.

[۲] کوچاچ، عبدالمحمد، اطلس لشکر 7 ولی عصر (عج) در دوران دفاع مقدس، تهران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی: مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس، چاپ اول 1397، صفحه 199.

[۳] زارع زاده، نادر، اطلس لشکر 17 علی بن ابیطالب (ع) در دوران دفاع مقدس، تهران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی: مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس، چاپ اول 1398، صفحه 258.

انتهای پیام