فرهنگ و هنر

کیوان ساکت: در ساخت موسیقی دوزبانه به المان‌های جهانی توجه شود

کیوان ساکت در مورد ساخت موسیقی دو زبانه می گوید: در موسیقی دو زبانه به محض اینکه بخشی از شعر به زبانی غیر از فارسی خوانده شود، می تواند عنصر بسیار مؤثر و مفیدی در جذب مخاطب باشد، اما عناصر موسیقی جهان باید در این کارها باشید رنگارنگ تر.

کیوان ساکت، آهنگساز، نوازنده تار و سه تار و مدرس موسیقی در گفت وگو با گیلونا، گفت: موسیقی ایرانی برای هر آواز، مقام و ساز ویژگی های متفاوتی دارد. اما وقتی قرار است موسیقی ایرانی در کنار زبان دیگری قرار گیرد، عناصر باید متفاوت باشند. مثلاً وقتی می خواهید موسیقی مقامی یا محلی ایرانی اجرا کنید، یکی از عناصری که استفاده می کنید باید استفاده از آلات موسیقی مقامی منطقه باشد. اگر لرستان است باید از ویولن استفاده کرد، اگر کردستانی باید دف یا تنبور باشد.

وی گفت: ساخت موسیقی دو زبانه به معنای عبور از مرزهای دیگر است و باید بیشتر از مردم ایران آن را درک کنند. فاصله خاص موسیقی ایرانی ربع پرده یا ربع پرده با نمادهای مخفی و بوق است که استاد علی نقی وزیری آن را نامگذاری کرده است.

این نوازنده از دیگر ویژگی هایی که این نوع موسیقی باید داشته باشد نیز می گوید: در ساخت این نوع موسیقی باید در نظر داشت که کار در گام هایی نزدیک به موسیقی ایرانی است. به عنوان مثال، می‌توانیم از قطعه فریژیایی در نت‌های کلیسای یونان باستان استفاده کنیم که تقریباً شبیه به شور یا ملودی ایرانی بدون ربع پرده است.

وی ادامه می دهد: به طور کلی این موضوع در مورد ابزار بسیار متفاوت است. من خودم با ارکسترهای مختلف در سرتاسر دنیا کنسرت داشته ام، از جمله ارکستر سمفونیک آلمان بوخوم، ارکستر سازهای ملی سن پترزبورگ در سن پترزبورگ، ارکستر فیلارمونیک پاریس و …. یک چهارم پرده در کار گنجانده شده است.

انجام کارهای یکپارچه با کشورهای شرقی آسانتر است

ساکت بیان می کند که به دلیل نزدیک بودن موسیقی شرقی به ایران، اگر قرار باشد با نوازندگان شرقی کشورهای همسایه کار بسازیم، استفاده از فاصله های شرقی کار را بسیار آسان کرده است. مثلاً در موسیقی عربی امروزی حدود 90 مقام وجود دارد که 61 مقام آن هنوز نام فارسی کهن خود را حفظ کرده اند، مانند صبا، رست، عشایران و …. اما اگر بخواهیم با کشورهای دورتر همکاری کنیم باید به ویژگی های ذکر شده احترام گذاشت.

او ادامه می دهد: البته بیشتر آثار ترکیبی دو زبانه ای که شنیده ام در گوشه و کناری مانند نفت، حجاز یا بزرگ بوده است.
این هنرمند درباره مخاطبان این آثار نیز می گوید: عموم مردم آن نوع موسیقی را دوست دارند و از درک زبان آن لذت می برند. بنابراین وقتی زبان موسیقی را نمی فهمد، طبیعی است که با آن ارتباط برقرار نمی کند.

در پایان از او می‌پرسیم که چقدر برای انجام این نوع کارها نیاز داریم؟

او پاسخ می‌دهد: هنرمندان همیشه در ژانرهای مختلف با هم همکاری داشته‌اند، چه دو هنرمند که زبان مشترک دارند اما ژانرشان متفاوت است و چه هنرمندانی که ژانرها و زبان‌های متفاوتی دارند. بالاخره ساخت موسیقی دو زبانه نوعی هنر موسیقی است. از آنجایی که چندین ساز با هم می نوازند، این می تواند نوعی فعالیت هنری باشد.

انتهای پیام/