مشکلات برج خنک کننده
- قطعات برج خنک کننده؛ بر رسوب کربنات کلسیم اثرگذار است.
- کلرید؛ میتواند باعث خوردگی فلزات شود؛ سطوح مختلف آن بر اساس مواد بکار رفته در برج خنککننده و تجهیزات پکینگ برج خنک کننده تغییر میکند.
- سیلیس؛ بهعنوان ایجادکننده رسوب شناخته شده است.
- سولفاتها؛ مانند کلرید، میتوانند برای فلزات بسیار خورنده باشند.
- آهن؛ هنگامی که با فسفات ترکیب میشود، میتواند تجهیزات را خراب کند.
- کل جامدات معلق؛ آلایندههای غیر محلول که میتوانند باعث پوستهپوسته شدن، بازوفیلم ها و یا خوردگی شوند.
مشکلات کیفی آب و راهکارهای شیمیایی
![](https://gilona.ir/wp-content/uploads/2023/03/1-1.jpg)
مواد شیمیایی اضافه شونده به سیستم | مشکلات |
کرومات، زینک، ، سیلیکات، پلی فسفات، آزول آروماتیک، کربوکسیلات | خوردگی |
پلی فسفاتها، پلی استر، فسفاتها، پلی آکریلاتها | رسوب |
پلی استر، پلی فسفات، پلی آکریلاتها، بایوسایدهای غیر اکسید کننده | فولینگ |
کلر، برم، بایوسایدهای غیر اکسید کننده | رشد بیولوژیکی |
رسوب در برج خنک کننده
رسوب و کاهش سطوح تبادل گرما برج خنک کننده، کارایی انتقال حرارت را به طور قابلتوجهی کاهش میدهد و موجب افزایش شدید هزینههای انتقال انرژی میشود.
رسوب در لولههای مبدل حرارتی، در ورودی و خروجی پمپهای حذفکننده منجر به مسدودشدن، افت فشار بالاتر و تغییر ویژگیهای جریان سیالات میشود. این میتواند منجر به خاموششدن مکرر و افزایش تولید آلودگیهای سیستم، و افزایش هزینههای نگهداری و عملیاتی شود.
احتراق آب در برج خنککننده یک محیط بسیار خورنده برای اجزای برج و تجهیزات مربوطه در تماس با آب را ایجاد میکند. خوردگی بیش از حد باعث تعمیر و نگهداری اضافی و زودهنگام میشود.
این مشکلات عملیاتی را نمیتوان کنترل کرد، مگر اینکه از ، ، پراکنده ساز، سورفکتانتها، بایوسیدها و مواد شیمیایی کنترل pH به آبهای در چرخش اضافه شود.
مشکلات رسوبات معمولاً به دودسته – رسوب و تهماندهها تقسیم میشود. هر دو نوع رسوب در انتقال گرما در مبدلهای گرما دخالت دارند و از این طریق راندمان آنها را کاهش میدهند.
علل ایجاد رسوب
رسوب در سطوح انتقال حرارت و در خطوط جریان ماده به طور معمول، محلول در آب است. ازآنجاکه آب در یک برج خنککننده تبخیر میشود، غلظت مواد جامد محلول بیشتر میشود تا اینکه حلالیت یک نمک کم شود.
هنگامی که این اتفاق در سیستم آب خنککننده تصفیه نشده رخ دهد، نمک روی هر سطحی که در تماس با آب است، بخصوص در سطوح انتقال حرارت متبلور میشود.
متداولترین مواد رسوبگذاری شده عبارتاند از: کلسیم فسفات، کربنات کلسیم، سولفات کلسیم و سیلیس که لزوماً بهاینترتیب نیست. رسوب سیلیکات منیزیم نیز در شرایط خاصی امکانپذیر است.
بیشتر نمکها، از جمله سیلیس، در آب گرم نسبت به سرما محلول هستند. بااینحال، بیشتر نمکهای کلسیم، از جمله کلسیم فسفات، کلسیم سولفات و کربنات کلسیم، در آب سرد نسبت به آب گرم محلول هستند.
با عبور آب چرخشی از سیستم خنککننده، دمای آب افزایش مییابد. بهعنوان یک نتیجه ممکن است در هر نقطه از سیستم شکل بگیرد، اما بهاحتمال زیاد روی سطوح مبدل حرارتی است.
غلظت نمک موجود در آب چرخشی را میتوان اندازهگیری کرد. همچنین محاسبه تبخیر در سیستم امکانپذیر است. با انتخاب حد بالایی برای غلظت مواد جامد در سیستم، میتوان COC بهینه یک سیستم کنترل نشده شیمیایی را محاسبه کرد.
متداولترین رسوب موجود در برجهای خنککننده، کربنات کلسیم است که به شکل کلسیت رسوب میکند. حلالیت کربنات کلسیم که با افزایش دما کاهش مییابد، یک عملکرد پیچیده از عوامل دما، کل مواد جامد محلول (TDS)، سختی کلسیم، قلیایی کل و pH است.
رسوب زدایی برج خنک کننده
کنترل رسوب در سیستم های خنک کننده
سه روش اساسی برای جلوگیری از شکلگیری رسوب در سیستمهای خنککننده آب وجود دارد:
- مواد رسوبگذاری شده را قبل از استفاده از آب خارج کنید،
- مواد تشکیلدهنده رسوب را در محلول نگه دارید، و
- اجازه دهید مواد رسوب شده بهعنوان لجن قابل جابهجایی بهجای رسوبات سخت رسوب کنند.
هر سه روش برای استفاده در تأسیسات ارتش مجاز است. مهار رسوبات کلسیم، آنهایی که بیشتر در برجهای خنککننده هستند، میتوانند با کاهش pH آب در گردش (با افزودن اسید)، یا با افزودن یک مهارکننده رسوب کلسیم (HEDP یا AMP) انجام شوند.
کنترل کربنات کلسیم
کربنات کلسیم به طور عادی ناشی از تجزیه بیکربنات کلسیم، یک نمک محلول در آب است. میزان رسوب در درجه اول به میزان سختی کلسیم و قلیایی بیکربنات موجود در آب خنککننده بستگی دارد. تجزیه بیکربنات کلسیم با افزایش دما افزایش مییابد.
دو فسفونات که بیشتر برای کنترل کربنات کلسیم در سیستمهای برج خنککننده چرخشی مورداستفاده قرار میگیرند عبارتاند از: AMP (آمینو تری متیلن فسفونیک اسید) و ( 1 – هیدروکسی اتیلیدین ۱ و ۱- دی فسفونیک اسید).
واکنش شیمیایی هر دو مشابه هستند، بااینحال، HEDP در سطح کلر که معمولاً در برجهای خنککننده یافت میشود، پایدارتر است. استفاده از HEDP 3- 5 ppm باعث افزایش حلالیت کربنات کلسیم با فاکتور سه میشود. برج خنککننده بهجای اینکه در PSI 6.0 کار کند، قادر به کار با PSI 4.0 بدون رسوبگذاری بالقوه است.
بااینوجود، استفاده از HEDP در صورت عدم وجود سختی کلسیم و منیزیم (در مقادیر بسیار پایین)، میتواند باعث افزایش خوردگی خفیف هم در فولاد و هم در مس شود.
کنترل فسفات کلسیم
رسوب فسفات کلسیم در سیستمهای خنککننده آب که با برنامه مهارکننده خوردگی بر پایه فسفات کنترل میشوند متداول است. فسفات کلسیم نیز در pH و درجه حرارت بالاتر حلالیت کمتری دارد. اگر سختی کلسیم ۵۰۰ ppm و pH بالاتر از ۷٫۰باشد،احتمالاًحتیدرسطحپایینفسفات۵ ppm باعث رسوبگذاری میشود. حلالیت فسفات کلسیم با فاکتور کمتر از سه با افزودن ۴ ppm فسفونات (HEDP) قابلافزایش است.
کنترل سولفات کلسیم
سولفات کلسیم از غلظت بالای یونهای کلسیم و سولفات در آب چرخشی ناشی میشود. سولفات کلسیم محلولترین نمکهای کلسیم در رسوب است که در برجهای خنککننده یافت میشود (کلرید کلسیم بسیار محلول است). این بدان معنی است که رسوب سولفات کلسیم با مقادیر سختی کلسیم باقیمانده پس از واکنش تمام کربنات موجود در آب، تشکیل میشود.
بااینحال، رسوب سولفات کلسیم ممکن است هنگامی رخ دهد که آب چرخشی حاوی سختی کلسیم در محدوده ۳۰۰- ۵۰۰ ppm بهعنوان CaCO3 و سولفات در محدوده ۵۰۰- ۷۰۰ ppm بهعنوان SO4 باشد. افزودن ۳- ۵ ppm از فسفونات (HEDP) یا سایر مهارکنندههای مناسب کلسیم باعث میشود تقریباً سه برابر سطح سولفات کلسیم در محلول باقی بماند.
کنترل سیلیکات منیزیم
تشکیل سیلیکات منیزیم تحت شرایط خاص امکانپذیر است. منیزیم ابتدا با یونهای هیدروکسیل (OH-) واکنش نشان میدهد و هیدروکسید منیزیم را تشکیل میدهد که سپس با سیلیس محلول یا کلوئیدی واکنش نشان میدهد تا سیلیکات منیزیم تشکیل شود. ازآنجاکه حلالیت سیلیس با درجه حرارت افزایش مییابد، این رسوب معمولاً در سردترین بخش سیستم شکل میگیرد
کنترل سیلیس
برای افزایش حلالیت سیلیس بالاتر از ۱۵۰ ppm، هیچ کاری نمیتوان انجام داد. ازآنجاکه سیلیس در آب گرم نسبت به آب سرد قابلحل است، ابتدا در میلههای برج خنککننده رسوب میکند تا در مبدل حرارتی. میلهها با یک رسوب سفید و گاه درخشان پوشیده میشوند. اگر این اتفاق بیفتد، تخلیه (بلودان) را افزایش دهید که چرخه غلظت را دهد. این کار باید تشکیل رسوب اضافی را متوقف کند. اگر غلظت سیلیس در آب چرخشی بالای ۳۰ ppm باشد، معمولاً عملکرد سیستم (حداکثر ۵ COC) را کنترل میکند.
مقایسه ترکیب مواد شیمیایی مهارکننده در کاهش خوردگی
خوردگی برج خنک کننده
ترکیبات کرومات یکی از مؤثرترین و ارزانترین مهارکنندههای خوردگی در دسترس هستند. بااینحال، آنها بسیار سمی و سرطانزا هستند. ازاینرو آنها باید با مواد شیمیایی غیر کروماتیک جایگزین شوند. برخی از مواد شیمیایی مفید شامل: پلی فسفات، ارگانوفسفره، روی، مولیبدات و نزولهای آروماتیک هستند.
برخلاف مهارکنندههای کرومات، این جایگزینها تنها در شرایط خاص کاربرد دارند. این نواقص را میتوان با استفاده از ترکیب دو یا چند مهارکننده که میتوانند از نقاط قوت هر یک از آنها استفاده کرد، برطرف کرد.
مواد شیمیایی غیر کروماتیک ممکن است برخی از اثرات نامطلوب بر محیطزیست داشته باشد. بهعنوانمثال، درحالیکه مواد شیمیایی روی، برای انسانها خطرناک نیستند، تهدیدی برای حیات دریایی محسوب میشوند. به طور مشابه، فسفاتهایی که به دریاچهها و آبشارها تخلیه میشوند، ممکن است سبب رشد بیش از حد جلبک شوند که سبب مشکلات ائتروفیكی میشوند.
اما در مقایسه با مهارکنندههای بسیار سمی کرومات، مواد شیمیایی جایگزین نسبتاً بیخطر هستند و مشکلات زیستمحیطی مشابهی را که کروماتها ایجاد میکنند را ندارند. بااینوجود، تأثیر مواد شیمیایی جایگزین در محیطزیست باید قبل از استفاده از آنها دقیقاً مورد تجزیهوتحلیل قرار گیرد.
رشد بیولوژیکی در برج خنک کننده
رشد بیولوژیکی در برجهای خنک کننده
معمولاً برای کنترل رشد بیولوژیکی و لجن که میتواند مانع جریان آب و کاهش بهرهوری انتقال حرارت شود به برجهای خنککننده، اضافه شده است.
بهطورکلی، بایوسایدها معمولاً بر اساس سازوکار اولیهٔآنهاتقسیممیشوند: اکسیدکنندههای زیستی؛ مانند کلر، بروم، دیاکسید کلر و دیگر آزادکنندههای هالوژن، و بایوسایدهای غیر اکسنده مانند ، ایزوتیازولونها و …. بایوسیدهای اکسیدکننده اغلب در مقادیر پایدار در سطح پایین باهدف اصلی کنترل مقدار میکروبیولوژیکی آب استفاده میشوند. بااینحال، دوزهای پایین باکتریهای اکسیدکننده معمولاً قادر به کنترل باکتریهای لجن نیستند.
رسوبات میکروبیولوژیکی و کنترل آنها
مشکلات میکروبیولوژیکی عموماً بهعنوان لجن شناخته میشوند. آنها ناشی از وجود میکروارگانیسمهایی مانند جلبکها، باکتریها و قارچها هستند.
اینها میتوانند در یک سیستم خنک کننده رشد کرده و تمام سطوح لوله و مبدل حرارتی را پوشش دهند. لجنهای ژلاتینی تولید شده توسط بسیاری از میکروارگانیسمها میتوانند رسوبات را به دام بیندازند، بنابراین باعث افزایش رسوبات میشود. حتی خوردگی توسط ارگانیسمهای خاصی ایجاد میشود که باعث تولید فرآوردههای خورنده میشوند.
جلبک
گیاهان سبز ریز که معمولاً به شکل تودههایی در بالا و در طرف برجهای خنککننده رشد میکنند. تا زمانی که بمیرند مضر نیستند. پس از آن، به بخشی از ماده معلق در آب در گردش تبدیل میشوند و ممکن است باعث ایجاد حفره شوند. جلبکها همچنین ممکن است مکانی برای پرورش باکتریها باشند.
پیشنهاد ما به شما:
باکتری ها
ارگانیسمهای تکسلولی میکروسکوپی. بیشتر باکتریها در آب خنککننده به حالت تعلیق درآمده و به سیستم خنککننده آسیب نمیرسانند. بااینحال، برخی از آنها میتوانند باعث آبگیری و خوردگی شوند.
باکتری های تشکیل دهنده لجن
باکتریهایی که تقریباً در هر سطح پوشیده از آب میتوانند در کلنیها رشد کنند. این تودههای لجن میتوانند آنقدر بزرگ شوند که بتوانند جریان آب و انتقال حرارت را محدود کنند. آنها همچنین ممکن است باعث افزایش خوردگی شود. اگر لجن در سیستم وجود داشته باشد، معمولاً در آنجا احساس میشود